飘、泊:随流飘荡。原形容书法笔势潇洒飘逸,后比喻夫妻离散或文人失意。
读音:fèng
[fèng]
读音:bó,pō
[bó,pō]
读音:luán
[luán]
读音:piào,piǎo,piāo
[piào,piǎo,piāo]